PTSS, gecompliceerde, en de weg naar het herschrijven van je gedrag

En dan hebben we nog een gecompliceerde PTSS. Dat is wanneer je volledig intelligent bent en goed functioneert, maar zodra iemand op je lange tenen gaat staan — je trauma triggert — je zonder tot drie te tellen de persoon kunt aanvallen. Daardoor kom je achteraf over alsof je irrationeel reageerde. (Idioot imago).

Het kan zich ook uiten in zelfdestructief gedrag, waarbij je bewust of onbewust gevaar opzoekt omdat je jezelf iets kwalijk neemt, of jezelf de schuld geeft van de dood of het leed van een ander.

Het vraagt om begrijpen, doorgronden en herschrijven (hypnose, nlp).

Vooral wanneer je ooit verlaten bent, kun je extreem gevoelig reageren op elke vorm van verlating. Dat lijkt soms op borderline-achtige reacties, maar het is vaak een diepe verlatingspijn die door trauma is gevormd.

Dit alles is behandelbaar — mits je een sterke wil hebt p.s.: Zelfdestructie en schuld

Het is menselijk:

het zoeken van gevaar of pijn omdat je jezelf iets kwalijk neemt.

Dat is geen rationele keuze, maar een vorm van:

“Ik moet boeten.”

“Ik had het anders moeten doen.”

“Ik ben verantwoordelijk voor wat er misging.”

Dit is een bekend patroon bij trauma, maar ook bij mensen met een sterk geweten, een hoge gevoeligheid en een diepe loyaliteit.

Het is geen zwakte — het is een verkeerd gericht gevoel van verantwoordelijkheid.

Psychosomatiek, ziektes, en de vraag waarom je door je kindertrauma verandert in een schildpad die bevriest en je leven langzaam ziet wegvloeien in die verstijfde houding. Je angsten en je wantrouwen hebben je klemgezet.

Waarom je mensen afstoot en in je trotse houding in een glazen kasteel blijft zitten, waar niemand binnenkomt — dat is opnieuw PTSS. Het gaat over vluchten in je ‘bezigheden’, zodat je maar niet hoeft te bewegen, niet hoeft te voelen, niet hoeft te kijken naar de waarheid.

Want stel je voor dat je wél zou bewegen… en dat je dan alles krijgt wat je wilt. Dan stort dat glazen kasteel van zelfdestructie in elkaar. En die zelfkastijding is zó vertrouwd, nietwaar? Je komt er graag “thuis”.

Net zoals vroeger, toen je moeder of vader je voedden met voorwaardelijke liefde. Je was hun liefde niet waard, hè, als je met een 6 thuiskwam.

En uiteraard is dit niet het enige trauma dat van jou een schildpad heeft gemaakt.

Tot slot: denken dat je je gedrag uitsluitend via bewuste processen in het brein kunt veranderen, is een beetje te ambitieus.

Je programma is in je kindertijd vastgelegd; veel details ben je vergeten — amnesie.

Er is aangetoond dat het brein niet goed in staat is om echt en fictief van elkaar te onderscheiden. Daarom kan een goede psycholoog of hypnotherapeut je onder hypnose helpen om oude patronen te herschrijven, zelfs wanneer jullie samen met volledig fictieve narratieven werken en ter plekke verhaaltjes verzinnen die aan je onbewuste worden verteld. Het maakt dus niet uit dat jouw nieuwe kindertijd ter plekke wordt geconstrueerd en in je onbewuste wordt ingeplant. Hypnose hoeft niet te betekenen dat je slaapt; het kan ook plaatsvinden in een roes van halve aanwezigheid.

Zelfhypnose bestaat ook.

Wil je één oefening? op Youtube staan er vele zelfhypnose voorbeelden.

Hier een herprogrammering oefening:

Schrijf een brief aan je moeder en vader en zeg alles wat je ze wilt zeggen. ALLES! Je kunt een mooie sfeer in huis creëren terwijl je schrijft (kaarsen, open haard, muziek).

Schrijf vervolgens een brief terug van je vader en je moeder aan jezelf — niet zoals zij dat zouden doen, maar zoals jij had gewild dat ze jou hadden geantwoord. Je kunt dit 1 keer per maand herhalen, maar vaak is 1 keer genoeg. Verbrand de brieven in een ritueel.

De wetenschap heeft aangetoond dat het brein flexibel is. Wanneer je met je onbewuste werkt en drie maanden lang nieuwe procedures herhaalt, kan het brein fictie als werkelijkheid gaan ervaren. Zo leer je nieuw gedrag aan. Je oude hersenverbindingen sterven langzaam af, je nieuwe verbindingen worden met de dag sterker, en een nieuwe versie van jezelf wordt een feit.

Mantra: Ik ben!!!! omdat ik mijzelf!!! heb. (Je bent: ik & IK). Je hogere in je is eeuwig en helpt jou.

Hoe sterk is jouw wil? Daar gaat het om. Wat ben je bereid te laten voor je droom? Waarmee betaal je voor je geld? (met je tijd, je leven). Hoe zou je het liefst voor het geld willen betalen? Dus hoeveel tijd van je leven wil je investeren in het verdienen van geld en op welke manier wil je je tijd besteden in ruil voor geld? Wat maakt je gelukkig?

1. “Hoe wil je voor geld betalen?”

Geld betaal je niet met euro’s — je betaalt het met tijd, aandacht, gezondheid, creativiteit, rust, vrijheid.

De echte vraag is dus:

Hoeveel van je leven wil je ruilen voor inkomen?

En welke delen van jezelf wil je níét verkopen?

Dat is een morele keuze, geen economische.

2. “Hoeveel tijd wil je investeren in het verdienen van geld?”

Dit hangt af van drie dingen:

Je waarden — wat is voor jou niet onderhandelbaar?

Je energie — hoeveel kun je geven zonder jezelf te verliezen?

Je levensfase — soms bouw je, soms oogst je, soms herstructureer je.

De meeste mensen werken 40 uur omdat het zo hoort.

Maar de vraag is: past dat bij jouw natuur, jouw missie, jouw talent?

Sommige mensen floreren met 20 uur.

Anderen met 60, maar alleen als het werk hun ziel voedt.

3. “Op welke manier wil je je tijd besteden in ruil voor geld?”

Dit is de essentie van autonomie.

Je kunt je tijd ruilen voor:

arbeid (uren → geld)

waarde (kennis → geld)

creativiteit (kunst → geld)

impact (transformatie → geld)

eigenaarschap (systemen → geld)

De vraag is:

Welke vorm voelt voor jou als vrijheid, en welke als gevangenschap?

4. “Wat maakt je gelukkig?”

Geluk is geen emotie maar een staat van congruentie:

je doet wat klopt

je leeft volgens je waarden

je talenten worden benut

je relaties zijn voedend

je tijd voelt van jou

je lichaam en geest zijn in harmonie

Geld is dan geen doel, maar een bijproduct van een juiste levensrichting (keuzes, focus, energie, netwerken).

Verandering vereist een sterke wil én een duidelijke agenda: een plan en een strategie. Je moet weten hoe, waar, wanneer en met wie je het gaat doen.

Het vraagt om focus en bewuste keuzes:

wat of wie moet ik loslaten?

wat of wie moet ik juist binnenhalen in mijn team?

welke personen of elementen zorgen voor een synergetisch effect?

Ons brein is flexibel — maakbaar — en past zich aan wanneer jij bewust nieuwe patronen kiest en herhaalt.

#PTSS #NLP #HYPNOSE