Op dating­sites kun je vaak al aan de foto’s zien welk psychotype iemand heeft: welk type gezonde psychopaat (CEO, chirurg, top militar) valt op het psycho type hysteroide (vrouw meisje)

Op dating­sites kun je vaak al aan de foto’s zien welk psychotype — en welk onderliggend kindertrauma — iemand heeft.

Ik zal hieronder de aantrekkingskracht beschrijven tussen de mannelijke figuur (de vader‑projectie), die niet zelden het psychotype psychopaat (in de zin van een gezonde, functionele psychopaat) of het obsessieve psychotype vertegenwoordigt. De vrouw is in deze dynamiek vrijwel altijd het psychotype meisje (het hysteroïde psychotype).

Ik kan de trauma’s van beide typen uitleggen en waarom zij zich zo sterk tot elkaar aangetrokken voelen.

Wanneer je dit begrijpt, weet je al vroeg welk psychotype jij zelf hebt en bij welk psychotype je de meeste kans maakt — zeker wanneer je je eigen non‑verbale communicatie bestudeert.

Het psychotype vader (meestal de gezonde, machtige psychopaat) is rustig en beschermend. Hij voelt weinig, maar hij zorgt wél goed voor de zijnen. Zijn kindertrauma is dat hij veel te vroeg volwassen moest worden.

Zij komt daarentegen vaak uit een gezin met een labiele of dominante moeder, terwijl haar vader emotioneel — en vaak ook fysiek — afwezig was. Uiterlijk oogt hij rustig op de foto. In zijn ogen lees je dat hij veel ruimte inneemt en veel onder controle heeft. Op de achtergrond toont hij luxe.

Zij daarentegen lijkt op de foto op een meisje; ze is nooit een volwassen vrouw geworden. Deze twee psychotypen en hun onderlinge connectie vormen een klassieke dynamiek. Een machtige, gezonde psychopaat — vaak te vinden in functies als CEO, chirurg of militaire leidinggevende — zoekt zelden een zelfstandige, volledig volwassen vrouw. Hij voelt zich eerder aangetrokken tot een mooie vrouw met lichte labiele trekjes: lief, aantrekkelijk, onderdanig, iemand die beschermd moet worden en een elegant figuurtje heeft.

In In het harnas van je kindertrauma (mijn boek) ga ik hier dieper op in; eigenlijk zou ik mijn boek nog verder moeten uitwerken, want ik leer elke dag.

Mensen die vechten tegen hun programmering (kindertrauma) — lees mijn teksten — daten soms twintig jaar of langer zonder te begrijpen waarom ze niemand kunnen vinden, of waarom hun relaties steeds na drie jaar eindigen. Je dient je kindertrauma, je programmering, te begrijpen.

Als je een hoogvliegende CEO‑psychopaat bent, dan zal het zoeken naar een vrouwelijke CEO vrijwel zeker in teleurstelling eindigen. Jij bent degene met de power, en je wilt die power niet delen; je zoekt een mooie, verzorgende vrouw. Het is nooit zwart‑wit, maar het helpt enorm om de negen psychotypen te begrijpen voordat je besluit te gaan daten.

Mannen met een narcistische moeder zullen vaak ook een narcist als partner kiezen — ze zijn geprogrammeerd om onzeker te zijn. Maar je kunt je gedrag doorgronden en je brein fysiek veranderen; de neurologie van Margriet Sitskoorn (Het maakbare brein) laat dat zien.

Er zijn mensen die zich niet kunnen hechten. Zij geven dat vaak eerlijk aan, en bij hen zie je geen huwelijken en geen langdurige relaties. Dat zijn mensen die vooral vluchtige, seksuele contacten hebben.

Maar er zijn ook mensen die zich fysiek kunnen binden, maar niet met hun ziel. Zo kennen we homofiele mannen die trouwen met een heterovrouw, maar geen seks met haar hebben omdat ze mannen prefereren. Toch hebben zij het gevoel dat ze moeten voldoen aan de maatschappelijke norm van ‘binding’.